مىسازد ، و بزرگترين زيان آن به هنگام ريختن آب گرم بر اعضاى ناتوان است كه بدن را خشك و لاغر و ناتوان مىسازد . استحمام پس از سيرى اما بعد از هضم اول بدن را نرم و فربه ، و پوست را زيبا مىكند . نقش و نگارهايى كه بر در حمام يا اندرون آن است نارواست و بايد محو شود . سخن گفتن در گرمابه مكروه است و قرآن نبايد خواند مگر آنكه نهانى باشد . و در ميان عشائين ( ميان غروب آفتاب و تاريكى اول شب ) و نزديك غروب به گرمابه رفتن مكروه است ، زيرا هنگام پراكنده شدن شياطين است . گفته‌اند : آب گرم در زمستان از جمله نعمتهايى است كه در روز رستاخيز از آن پرسيده خواهد شد . « 1 » و ابن عمر گفته است : گرمابه از جمله نعمتهايى است كه آن را ايجاد كرده‌اند و ياران رسول خدا در گرمابه‌هاى شام استحمام كرده‌اند . شايسته است كه آب را بسيار نريزند بلكه به اندازهء حاجت بسنده كنند . بر زنان حرام است كه به گرمابه روند مگر آنكه نفساء ( داراى نفاس ) يا بيمار باشند ، چنان كه عايشه ( رض ) به سبب بيمارى به گرمابه رفت . اما اگر ضرورتى باشد با ازار وسيعى بدن خود را بپوشانند . و مكروه است كه مرد هزينهء حمام زن را بدهد ، زيرا كمك بر انجام دادن مكروه است . پاكيزه كردن گرمابه محتسب بايد گرمابه‌دار را موظف بدارد كه گرمابه را بشويد و بروبد و هر روز چند بار با آب پاك نه با آب غساله ( آب مصرف شده و ريخته به

--> ( 1 ) - متن : من النعيم الذى يسئل عنه . مصنف در اين عبارت از آيهء : « ثُمَّ لَتُسْئَلُنَّ يَوْمَئِذٍ عَنِ النَّعِيمِ » ( قرآن سورهء 102 « تكاثر » آيهء 8 ) متأثر شده است با اين فرق كه آيهء مذكور در مورد دوزخيان است .